Ik ben geboren in Appeltern, een klein dorpje in het land van Maas en Waal. Na enkele jaren verhuisden we met mijn pasgeboren zusje naar Dreumel. Mijn ouders, een filosofisch aangelegde fabrieksarbeider turned vakbondsman en een schooljuf met een groot hart, hebben ons al van jongs af aan uitgedaagd om na te denken over maatschappelijke vraagstukken en je niet neer te leggen bij de status quo.

Op de Vrije School ontdekte ik mijn liefde voor het theater. De toneellessen waren elke keer weer het hoogtepunt van het jaar. Ook de interesse voor politiek zat er al vroeg in. Als kind speelde ik al ministerraadje met mijn buurmeisjes, en op de middelbare school schreef ik mijn eindwerkstuk over de politieke ontwikkeling in Nederland van 1884 tot 2000. Dit werkstuk was voor mij ook een manier om me te oriënteren op de politieke partijen die Nederland op dat moment rijk was, en na afloop van mijn onderzoek besloot ik me aan te sluiten bij GroenLinks.

In 2001 verhuisde ik naar Rotterdam, waar ik vijf jaar rechten studeerde aan de Erasmus Universiteit. Naast mijn studie begon in toneel te spelen bij studenten-toneelvereniging Risk. En toen ik in 2005 naar Overschie verhuisd was besloot ik actief te worden voor GroenLinks. Een jaar later maakte ik daar ook mijn werk van, toen ik fractiemedewerker werd bij GroenLinks Rotterdam.

Naarmate ik langer in Rotterdam woonde en de stad beter leerde kennen, ging ik steeds meer van Rotterdam houden! Maar tegelijkertijd ging ik ook steeds duidelijker zien dat er nog een hoop dingen niet goed gaan in Rotterdam. De kwetsbare kant van de stad, die je niet meteen ziet als je hier net komt studeren, maar die zich steeds meer aan je opdringt zodra je je intensiever gaat bezighouden met Rotterdam.

In die kwetsbare kant van Rotterdam vind ik mijn motivatie om me kandidaat te stellen voor de gemeenteraad. De grote hoeveelheid kinderen die hier in armoede opgroeit, de jongeren die geen stageplaats of werk kunnen vinden vanwege hun afkomst, de werklozen die gewoon weer aan de slag willen maar door de gemeentelijke dienst worden gedwongen washandjes te vouwen of straten te vegen, de dak- en thuislozen die nog steeds niet allemaal onderdak hebben gevonden en zich moeten ontworstelen aan een enorme bureaucratie, de ongedocumenteerden die opgesloten zitten in een uitzichtloze situatie… Deze Rotterdammers voelen zich vaak niet vertegenwoordigd door de politiek. Ik zie het als mijn missie om dat te veranderen. Dat vergt vasthoudendheid, creativiteit en een lange adem. Maar het is niet onmogelijk! Ik hoop dat je mij wilt steunen in deze strijd.